Aan alles komt een eind
Dus ook aan dit blog.
Maar… niet getreurd, ik ga namelijk gewoon verder op mijn eigen site. Want wat is er nou leuker dan bloggen op je eigen site. Niks toch?
Dus… ik zie jullie snel bij Woordspinsels
minituintje
De pepers zijn rood, er is één klein groen paprikaatje die nog moet groeien en er komen (als het goed is) nog paarse en rode paprika’s. Maar of dat nog voor dit jaar zal zijn…
Cultuur
manuscripta de cowboy en de papegaai
Soms heb je zo'n weekend waarin je ondergedompeld wordt in cultuur. Nu moet ik daarbij vermelden dat ik daar geen enkel bezwaar tegen heb. Ik hou van kunst, toneel, boeken en van de mensen die dat maken. Als je dan ook nog toneel mag bijwonen van je eigen nichtje, een debutantendebat van een twittervriendinnetje en onverwacht in een expositie terecht komt met prachtige beelden en schilderijen van plaatselijke kunstenaars, is het helemaal goed. In chronologische volgorde: een beginnetje op donderdag toen de kunstuitleen van Utrecht met heel veel schilderijen langs kwam op kantoor. We mochten werken uitzoeken voor onze kamer en de gangen. Leuk toch! Vrijdag voorstelling: 'de cowboy en de papegaai' door mijn nichtje, dochter van mijn broer, Pascal van den Berg in de kleinste zaal van het Spuitheater in Den Haag 'bij Herman'. Zaterdag even naar Marnemoende, de jachthaven van IJsselstein, waar het heerlijk toeven is op het terras aan het water in de zon. Daar was de expositie van plaatselijke kunstenaars, georganiseerd in het kader van 700 jaar IJsselstein. Zondag naar manuscripta in de westergasfabriek in Amsterdam, waar veel schrijvers in 't wild gezellig rondliepen, signeersessies hielden en mijn twittervriendinnetje Aefke ten Hagen haar debuutboek presenteerde. Ik heb genoten van het weekend (en bedacht me ook beschaamd dat ik al in geen maanden gewerkt heb aan mijn eigen boek Te druk… Snel weer op gaan pakken dus).
Welkom bij Esthers
Hai! Ik ben Esther. Ik woon met Arend, mijn man, mijn drie jongens en twee katten in een klein plaatsje vlakbij Utrecht. Ik heb vier kinderen, waarvan mijn drie jongens , Tom van 18, Nick van 14 en Jur van 14 nog thuis wonen. Sinds een tijdje pendelt Tom tussen Amber (zijn vriendin) en ons. Hij woont niet met haar samen, maar het scheelt niet veel. Mijn dochter Mayke (25) woont op zichzelf. Arend heeft twee zoons van 22 en 19, die vlakbij wonen en regelmatig binnen komen stappen. Enige vrouw in een echt (druk) mannenhuishouden dus. Ik werk als regiomanagerin de kinderopvang voor een regio van in totaal tien locaties Buitenschoolse Opvang, Tussenschoolse Opvang en kinderdagverblijven. Op dit blog schrijf ik de dingen die ik leuk vind en wil delen met anderen.
Ik vul mijn tijd met van alles. Vooral met werk, man, kinderen, familie en vrienden, maar ook met lezen, ik schrijf zelf verhalen en ben momenteel bezig met het schrijven van een boek. Ik kijk graag naar kunst, bezoek af en toe een expositie, ben in heel veel dingen geinteresseerd. Ik ben graag buiten, luister naar muziek en ik probeer in de drukte ook tijd voor die dingen vrij te maken. Kijk hier voor meer informatie over mij
Welkom op mijn blog, neem een kijkje in mijn leven.
Vakantie
De vakantie was in één woord geweldig! We zaten in Montefiascone aan het meer van Bolsena. Precies op de grens van de drie mooiste provincies van Italië: Toscane, Umbrië, Lazio. We hadden een piepklein, maar schoon en luxe chaletje op een Italiaanse camping precies aan het meer van Bolsena. We hebben drie volle weken lang genoten van het weer, van het gezelschap van elkaar als gezin, van het eten, van de wijntjes in de zon, de espressootjes, van het varen op het meer, van de pizza die echt niet te vergelijken is met de pizza hier, van de contacten met de Italianen op de camping, van Rome, van de prachtige architectuur en de spectaculaire uitzichten, van de pittoreske stadjes en dorpjes, van de expositie van Ton en José, van de spectaculaire zonsondergangen, van het nietsdoen en luieren, van het sjouwen en werken in de rocca voor de expositie, zelfs van de ene middag dat het water in bakken naar beneden viel. Het was mooi, het was prachtig, het was helemaal goed.
En toen moesten we weer werken en we hadden allemaal een beetje heimwee naar Italië. Het mooie landschap, alles buiten doen, ja, we moesten echt afkicken. Nick en Jur vonden het al snel weer fijn om hun vrienden te zien en te internetten, ja… dat hadden ze wel een beetje gemist:-) en wij gingen weer werken. De eerste paar dagen nog in een halve vakantieroes en navenant tempo, maar al snel zit je er toch weer helemaal in en dan is het ook wel weer goed natuurlijk.
En nu nog ruim een weekje en dan gaat alles hier weer naar school. Tom hebben we haast niet gezien, die was er toen we thuis kwamen. Hij had het huis keurig achtergelaten samen met Amber, dus dat viel weer alles mee. Hij was niet uitgekomen met zijn geld, maar dat had ik eigenlijk wel een beetje voorzien, dus we moesten tussentijds toch weer geld overmaken vanuit Italië. Het is ook moeilijk om met je geld uit te komen, nog heel wat te leren wat dat betreft. Verder is hij veel bij Amber geweest.
In de laatste weekjes moest er nog een hoop geregeld worden, voornamelijk voor de scholen van de jongens. Voor Tom moest er een laptop besteld worden, boeken, studiefinanciering moest aangevraagd worden, OV kaart. Als het goed is, is alles rond nu en hopelijk is de laptop er voor de school begint. Volgende week moeten er boeken en roosters gehaald worden en dan begint het hele circus weer. Wel lekker als alles weer een beetje in het gareel komt. Op naar het gewone leven!
Laatste loodjes
De tijd gaat snel. Het is op het werk erg druk. De laatste loodjes van de start van de reorganisatie. De dingen die af moeten zijn en geregeld moeten zijn, zijn als het goed is geregeld voordat ik op vakantie ga. Nog 3 dagen werken en dan is het zover. Dan rijden we met ons viertjes richting Italië. Heerlijk, heb er zin in. Tom en Amber blijven bij ons thuis. Dat is fijn voor de katten en de plantjes.Zij zullen vast ook wel dingen gaan doen, maar ze vinden het natuurlijk ook fijn om met zijn tweetjes te zijn.
Tom heeft bericht gehad dat hij definitief is aangenomen op het Grafisch Lyceum. Hij was al aangenomen, maar toen bleek er toch nog een wachtlijst te zijn. Hij stond gelukkig nummer 1 op de wachtlijst en er vallen vaak mensen af op het laatste moment. Hij gaat starten met een opleiding gamedesign. Veel tekenen en creatief werk. Echt iets voor hem. Hoop dat hij het naar zijn zin heeft daar. Het is bovendien vlak bij mijn werk, dus hij zal regelmatig met mij mee kunnen rijden. Bofkont! Ook Amber (Tom's vriendin) is toegelaten op de opleiding van haar keus. Zij gaat leren voor dierenartsassistente. Ook leuk, ook zij heeft er veel zin in.
Nick is over naar het tweede jaar, hij heeft geen onvoldoendes. Leve het LWOO onderwijs. Dankzij de extra begeleiding kan hij, ondanks zijn dyslexie en dyscalculie, met de nodige hulpmiddelen toch hele mooie cijfers halen. Een boost voor zijn eigenwaarde. Fijn voor hem. Jur is nog even de vraag. Hij is wat makkelijk (dat is zacht uitgedrukt). Qua leren en intelligentie kan hij het allemaal wel, maar hij dacht iets te makkelijk over sommige vakken en nu is het de vraag of hij over gaat naar Havo 2. We weten dat morgen.
Mayke doet het ook goed op haar studie Pedagogiek. Al haar tentamens voldoende. Zij kan lekker relaxt vakantie gaan vieren en genieten van haar pup Zoë.
En dan is het echt bijna einde schooljaar. Maandagavond hebben de beide mannen nog eindfeest op school en woensdag nog een dagje uit met de klassen. Nick gaat iets doen op de boerderij, een Boer-inn en Jur gaat naar de Efteling. Arend en ik moeten nog even doorbijten en dan is het donderdag en gaan we rijden!!
Italië, here we come!
Ingewikkeld
Dat nieuwe dashboard van web-log.nl. Volgende keer maar weer verder, nu is het tijd om te gaan slapen. Morgen weer vroeg op.
Alweer even geleden
Het lukt niet zo vaak meer om te schrijven. Ik ben gewoon te druk met andere dingen. Ik vind het niet zo erg, af en toe zal ik hier wel komen bloggen, denk ik, maar aangezien tijd beperkt is en vliegt, maak ik mezelf geen beloftes dat ik elke week mijn blog bij ga bijhouden.
Mijn jongste mannen zijn jarig geweest donderdag. Ze zijn 14 geworden. Ik ga me wel oud voelen zo. Zaterdag vieren we hun verjaardag. Meestal doen we dat buiten, ik ben benieuwd of het nu ook gaat lukken. Het is in ieder geval steeds warm genoeg buiten, dus als het niet regent, kan het natuurlijk wel.
Tom is inmiddels aangenomen op het Grafisch Lyceum in utrecht. Hij heeft een intake gehad en zijn motivatie was goed, vooropleiding e.d. ook, maar hij had de opdrachten niet genoeg uitgewerkt, dus hij mocht dat nog een keer komen laten zien. Afgelopen donderdag, op de verjaardag van Nick en Jur mocht hij zijn opdrachten nog een keer presenteren. En ja. Goedgekeurd. Hij is daar heel blij om en ik ook. Hij wist echt niet wat hij anders wilde doen, dus dat was dan nog een probleem geweest. Nu kan hij in ieder geval zijn creativiteit kwijt en doen wat hij graag doet. Ik hoop dat het is wat hij ervan verwacht. Zijn school zit vlak bij mijn werk, dus we zullen elkaar misschien nog wel eens tegenkomen of samen kunnen rijden. Altijd handig.
Verder zitten we op het werk midden in de reorganisatie. Een hoop werk en erg druk, maar tot nu toe verloopt het allemaal wel goed. Nog een week of drie dan gaan wij lekker met vakantie. Ik geloof dat ik daar wel aan toe ben dan. Heb er zin in!